"هرگزبه فکرتان رسیده است که این سرزمین مال ماست "
باز آمد این بهار ؛این رسم روزهای کهن ، رسم یادگار ایران باستا ن
امروز مانند هر سال برای بوییدن این ساعات پایانی گذری به کوچه و خیابان زدم و با خود اندیشیدم که چه خوب است که این هم میهنان هنوز هم چه باشکوه در تدارک این نو شدن هستند ؛ چه خوب که نوروزمان مانند برخی دیگر آیین ها به دست فراموشی سپرده نشده است.با رویی گشاده به منزل آمدم ولی......صدای بغض آلود مادری رشته اشکهای مرا همراه خودش چه بیرحمانه پاره کرد؛ صدای مادر بهروز کریمی زاده ؛ دانشجوی زندانی حوادث اخیر دانشگاه تهران بود ؛ او می گفت که برای بهروز وثیقه 300 میلیون تومانی خواستند با اینکه می دانستند که پدر بهروز سالهاست که فوت کرده و من نیز توان پرداخت این مقدار پول را ندارم؛ ما از مسئولان تقاضا کردیم که اجازه دهند بهروز نوروز را در کنار سفره ی هفت سین و در کنار من و برادر کوچکش باشد ولی.........حال که بهروز بی گناهمان نوروز امسال را نمی تواند در کنار سفره هفت سینمان باشد ؛ ما سفره اش را به پشت درب های زندان خواهیم برد و آنجا با هم دعا می کنیم برای قلبهای سنگ؛در پشت دیوارهای بلند اوین بس حقیرانه اما با عشق در برابر آفریدگار یکتا سر تعظیم فرو آورده و آزادی را ارج می نهیم.
در نوروز امسال یاد انسان های بزرگ و مظلومی را که خواسته یا ناخواسته مورد ستم قرار گرفتند را گرامی می داریم
یادی کنیم از فرزاد کمانگر که به جرم خوبی؛ مهربانی و پاکی نوروز را در زندان پشت سر خواهد گذاشت.
یاد سرباز 19 ساله ی هم میهنمان را که ........................کاش چشمان دلش به پهنای آسمان باشد
بیایید نیایش کنیم به درگاه اهورامزدا برای هر چیز خوب در این دنیا برای همه حتا برای سنگ دلها....
برای همگی سالی همراه با شادکامی ؛ سلامتی و آزادی آرزو می کنم.
نازنین
نظرات ()
