«هرگز به فکرتان رسیده که این سرزمین مال ماست»
امروز هم آمد و این مردم باز همان مردم روزها پیش اند.یا درگیرند یا عجله دارند.یا خوشحالند یا مردمدارن یا .......هرچه که هستند اندیشمند نیستند...همواره با دیدن این مردم یاد سخنی از شریعتی می افتم که می گفت اگر نمی توانید فریاد بزنید ناله هم نکنید ؛ و ما مردم مدام در حال ناله کردنیم.
رضا حجازی را هم اعدام کردند و آب از آب تکان نخورد.پسر کوچولوی 20 ساله ای که وقتی 15 سالش بود چاقوی بی رحمی جان هم بازیش را گرفت و بر حسب اتفاق چاقو در انگشتان نرم و نازک و کودکانه ی رضا قرار داشت و همین فقط همین زندگیش را به ته دره ی نیستی فرستاد.
تو اگر مسلمانی،که در دینت به بخشش دعوت شده ای. تو اگر انسانی،که انسانیتت نمی تواند چشم بر روی بی رحمی و ناملایمات ببندد .پس تو چه هستی که اینگونه ای.اینگونه.سرد،بی روح وبی رحم شده ای.
چطور ما آدمها نمی توانیم حال یکدیگر را درک کنیم؟مدام در اندیشه ی زمانی هستم که رضا را از بند به انفرادی می برند...آخر میدانی محکوم به اعدام را شب پیش از اعدام به انفرادی می برند...غذای خوب...آب گوارا...هر آنچه که بخواهد...ولی آیا او چیزی هم می خواهد؟اصلا او می تواند که چیزی بخواهد؟ تنها چیزی که او می خواهد بخشش توست. دست پدرگونه ی تو را.....قلب مهربان مادر را...... چرا یک لحظه خود را به جای رضا نمی گذارید تا ببینید که این بچه تا ساعت 4 بامداد چه کشید... چه طور دوام آورد؟چطور به بخشش تو اندیشید و تو گذاشتی قلبت سخت تر از روز پیش شود...فرزندت بود...عشقت بود...همدمت بود باشد،می پذیرم.باشد،درکت می کنم.اما مگر نمی دانی که این دو همبازی بودند.آیا 5 سال عذاب،ناراحتی و پریشانی وجدان برایش کافی نبود؟او بارها گفته بود که پشیمان است،که عمدی در کار نبوده،بچگی کرده.مگر تو خود به ما یاد ندادی که بزرگی کن.مگر ما را در آغوش پر مهرت نخواستی؟حال چطور مهرت را اینگونه دریغ کردی؟ای پدر...ای مادر...کاش ما بخشش را فرا می گرفتیم.صدها هزار بار شنیدم لذتی که در عفو هست در انتقام نیست.پس چه شد؟این هم مثل همه ی واژه ها و جملات این سرزمین کهن تنها شعاری است؟کاش رضا را در آغوشت می گرفتی؛
ای مادرداغت را به جان خریدارم..... ولی کاش ای پدر،از دستانت ستونی برایش می شدی...شاید او پدری نیکو برای فرزندی مهربان می شد که مهربانی و شفقت را سالها پیش از پدری به سان تو آموخته بود...کاش....
و رضا حجازی اعدام شد
نظرات ()
